Actueel

Nieuws

29 augustus 2017

De nieuwe speelfilm ‘To The Bone’ die sinds een paar weken te zien is op Netflix, zou volgens critici anorexia romantiseren. Zij zijn bang dat de film jonge meiden inspireert om in korte tijd en op een ongezonde manier gewicht te verliezen. Marc Godschalk, systeemtherapeut eetstoornissen bij PsyQ, denkt dat dát wel meevalt maar hoopt wel dat de film meiden en jongens aan het denken zet over deze ingewikkelde stoornis.

De film gaat over de 20-jarige Ellen, die de ziekte anorexia heeft en er alles aan doet om kilo's kwijt te raken. Ze rent meerdere keren per dag de trap op en af, doet sit-ups en eet zó weinig dat ze uiteindelijk in een kliniek terecht komt. De strijd tegen anorexia en de lijdensweg die Ellen en haar familie en vrienden doormaken staat in de film centraal.

Taboes doorbreken

Netflix wil met deze film taboes doorbreken en aandacht vragen voor eetstoornissen, maar critici zijn vooral bang dat To The Bone jonge meisjes inspireert om ook af te vallen. De hoofdrolspeelster laat in de film trucs zien om maaltijden over te slaan en om extra gewicht te verliezen en sport ongezond veel. "Voor veel kijkers lijkt het karakter van Collins gedramatiseerd," vertelt een anorexiapatiënt op de nieuwssite van Dazed, "maar voor mij is het vooral een extra herinnering aan de werkelijkheid. En niet alleen voor mij: de actrice wordt op Twitter al gezien als een ware pro-anorexiaheld. Ze is jong, blank en knap."

Strijd en eenzaamheid

Godschalk hoopt dat na het zien van de film duidelijk is dat de ziekte anorexia met eenzaamheid en strijd wordt omgeven. En dat de film duidelijk maakt dat een eetstoornis niet op zichzelf staat, maar er vaak ook andere problemen spelen.  "Jonge mensen die vatbaar zijn voor het ontwikkelen van anorexia kijken vertekend naar zichzelf en vergelijken zich steeds met anderen. Op welke plek dan ook, van bushalte tot schoolklas, waarbij ze steeds de conclusie trekken dikker te zijn dan anderen. Ik denk in die zin niet dat de film hen aanzet tot streng lijnen. Ik kan me wel voorstellen dat in geval van een beginnende eetstoornis iemand denkt 'zo erg is het bij mij dus niet' en eigen klachten en eventueel ondergewicht daarmee bagatelliseert. Dat hoorden we ook enkele patiënten zeggen na het zien van 'Emma wil leven', een eerder documentaire die op de Nederlandse tv is uitgezonden. Hoewel anderen juist aangaven 'dat nooit, zover wil ik het niet laten komen' en zich strijdvaardiger opstelden."

Dat er ophef over de film is kan Godschalk begrijpen. "Sommigen vinden dat de film teveel leunt op effectbejag, of het verhaal teveel is geromantiseerd, of dat andere eetstoornissen niet aan bod komen. Dat de hoofdrolspeelster zelf een achtergrond heeft van anorexia en voor deze film is afgevallen roept veel vraagtekens op. Een terugval ligt daarmee immers op de loer." Godschalk: "Het is wenselijk dat na het tonen van de film wordt verwezen naar hulporganisaties, of een telefoonnummer waarnaar gebeld kan worden voor informatie of verwijzing."

Lees ook ons dossier over anorexia en andere eetstoornissen.