Systeemtherapie, meer bekend als (partner-) relatietherapie of gezinstherapie, is een vorm van therapie waarbij de aandacht niet zozeer op het individu is gericht maar op wat zich afspeelt tussen individuen die deel uitmaken van elkaars leven, het systeem.

In de systeemgesprekken gaat het erom vastzittende patronen van de omgang met elkaar te doorbreken en de betekenis die aan elkaars gedrag wordt gegeven te onderzoeken en de wederkerigheid en de verschillen beter te leren herkennen, begrijpen, verdragen en bijstellen. Dat is niet altijd eenvoudig: immers ieder mens vindt zijn eigen gedrag het meest logisch en heeft de drang niet zichzelf maar de ander te willen veranderen. Deze vorm van therapie is er opgericht om de positieve krachten van het systeem weer meer beschikbaar te maken, we gaan niet op zoek naar oorzaken, fouten of schuldigen.

Psychische problemen

We besteden ook aandacht aan het effect van de specifieke psychische aandoening op de relatie en van de relatie op de aandoening: een depressie geeft andere complicaties, en vraagt een andere inzet van elkaar dan ADHD of een dwangstoornis. En uiteraard is dat tussen partners weer anders dan tussen ouders en kinderen. 

Huiselijk geweld

Systeemtherapie is ook effectief wanneer er sprake is van beginnend of gevorderd huiselijk geweld: niet de relatie hoeft te stoppen, maar het geweld moet stoppen. Ook hier geldt: we zijn niet op zoek naar schuldigen, maar wel naar hoe ieder zelf en met elkaar een bijdrage kan leveren aan het maximaal vergroten van ieders veiligheid, op de allereerste plaats die van eventueel betrokken kinderen.