Als u lijdt aan dysmorfofobie vindt u zichzelf of een bepaald onderdeel van uw lichaam niet mooi. Deze 'onvolkomenheid' is ofwel ingebeeld, ofwel sterk overdreven. We noemen dysmorfofobie daarom ook wel ingebeelde lelijkheid.

Dysmorfofobie is een psychische stoornis waarbij u geobsedeerd bent door een 'onvolkomenheid' in uw uiterlijk. Het kan daarbij bijvoorbeeld gaan om een onvolmaakte neus, de kleur van uw huid, cellulitis of uw kapsel.

Deze ingebeelde lelijkheid kan u zó bezighouden dat het leidt tot problemen in uw dagelijks leven of op uw werk. Sommige mensen met dysmorfofobie isoleren zichzelf volledig van hun omgeving of zoeken hun toevlucht tot plastische chirurgie of zelfbeschadiging.

Zelf als uw omgeving aangeeft dat er niets mis is met uw uiterlijk, blijft uw angst aanwezig. In het beste geval bent u heel even gerustgesteld, maar begint u zich daarna direct weer zorgen te maken over uw 'gebrek'. U bent bang dat iemand uw 'onvolkomenheid' ziet en u lelijk vindt. Soms bent u ervan overtuigd dat u nooit een partner zult vinden.

Symptomen dysmorfofobie

Dysmorfofobie heeft kenmerken van een sociale fobie en een dwangstoornis. Het is officieel geen angststoornis, maar een somatoforme stoornis. Er is geen lichamelijke oorzaak voor uw psychische klachten.

Als u lijdt aan ingebeelde lelijkheid hebt u last van (een aantal van) onderstaande symptomen.

  • u bent overtuigd van de lelijkheid van (een deel van) uw lichaam
  • u bent altijd bang dat anderen u zullen afwijzen door de bewuste lichaamskenmerken
  • u bent steeds bezig met de overtuiging dat er iets mis is met een bepaald deel van uw lichaam, zonder dat daar een reden voor is
  • u bent obessief en hebt dwanggedachten
  • u bent angstig in sociale situaties of u vermijdt ze

Behandeling dysmorfofobie

Dysmorfofobie wordt zowel bij Angststoornissen als bij Somatiek & Psyche behandeld. Het accent van de behandeling ligt op een geleidelijke confrontatie met uw lichaamsbeeld en het bespreekbaar maken van uw lichaamsbeleving. Dit gebeurt in groepsverband of individueel.

Behandeling bestaat meestal uit:

  • ontspannings- en ademhalingstechnieken
  • leren relativeren van rampgedachten
  • gedragstherapie, al dan niet gecombineerd met medicijnen
  • leren en lezen over de aandoening en zelfhulpliteratuur
  • voorlichtingsbijeenkomsten