Anne Koopmans benoemd tot voorzitter NVvP
Dr. Anne Koopmans, psychiater Transculturele Psychiatrie bij PsyQ in Utrecht, is woensdag 15 april benoemd tot voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP). Ze neemt het stokje over van prof. dr. Niels Mulder, die de afgelopen vier jaar bestuursvoorzitter was.
Anne vertelt bevlogen over haar nieuwe rol en de ambities die ze daarbij heeft: ‘We mogen als psychiaters meer in beeld komen met de kennis die wij hebben, de zorg die wij bieden en hoe dat op een positieve manier bijdraagt aan onze samenleving. Daar mogen we ons naar mijns inziens nadrukkelijker op profileren.’
Een mooi vak, met grote verantwoordelijkheden
Anne spreekt met trots over haar vak, maar benadrukt ook de verantwoordelijkheid die daarbij hoort. ‘Ik vind dat wij een supermooi vak hebben als psychiaters. Dat wil ik laten zien aan de buitenwereld. Tegelijkertijd denk ik dat wij als beroepsgroep ook verantwoordelijkheid moeten voelen en nemen in een wereld die steeds complexer wordt.’
Die complexiteit ziet ze dagelijks terug. ‘Ik maak me bijvoorbeeld zorgen over de toegankelijkheid van onze zorg en de oplopende wachttijden. Maar ook over werkplezier en vitaliteit: hoe houden we het werk leuk en hoe houden we mensen betrokken en bevlogen? Je ziet dat veel collega’s hoge druk ervaren.’
‘Het is daarom belangrijk dat wij als beroepsgroep onze stem laten horen. Het gaat mij er niet om dat iedereen zich in de media of politiek uitspreekt, dat moet ook bij je passen. Wel dat we gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen voor hoe we met die complexe vraagstukken omgaan. Het lijkt soms alsof het ons overkomt, maar volgens mij moeten we meer aan het stuur zitten, de regie pakken en met elkaar slimme keuzes maken.’
Leiderschap begint al in de dagelijkse praktijk
De regie pakken begint volgens Anne niet alleen op landelijk niveau, maar juist ook in de dagelijkse praktijk. Ze vertelt: ‘Als medisch specialist heb je een informele leiderschapsrol. Alleen al de bewustwording daarvan kan veel verschil maken. Je kunt een team sturen door te inspireren en het goede voorbeeld te geven.’
De kern zit volgens haar in eigenaarschap. ‘De vraag is: voel je je medeverantwoordelijk voor de uitdagingen waar we voor staan? En als dat zo is, hoe zet je je rol dan in voor het goede? Dat is een mooi vraagstuk om samen over na te denken.’
De blik van jonge collega’s houdt ons scherp
Een belangrijk speerpunt voor Anne is het betrekken van jonge psychiaters en aios. ‘Wat ik mooi vind aan mensen die net in het vak starten, is dat ze zich verwonderen. De dingen anders zien dan ze hadden verwacht. Die eerste verwondering is heel waardevol. Dat hebben we als beroepsgroep nodig om scherp te blijven.’
Tegelijkertijd kijkt ze ook vooruit. ‘Jonge collega’s moeten nog jaren mee, in een wereld die steeds complexer wordt en waarin de uitdagingen echt anders zijn dan twintig jaar geleden. Ik wil hen er daarom actief bij betrekken: hoe gaan we die ingewikkelde vraagstukken waar we voor staan samen oplossen? Dit doen we natuurlijk samen met collega’s die al langer hun vak uitoefenen’ Volgens haar ligt de kracht in diversiteit. ‘Het mag een mooie mix zijn van mensen. Hoe meer verschillende perspectieven, hoe beter de kwaliteit.’
Van reageren naar laten zien waar we voor staan
Als voorzitter wil Anne ook werken aan positieve zichtbaarheid van de psychiatrie. Ze licht toe: ‘Wat we nu vaak zien, is dat we vooral reactief in beeld komen, bijvoorbeeld bij incidenten of als er iets misgaat.’
Ze pleit voor een ander, completer beeld. ‘We mogen veel meer laten zien wat er wél goed gaat. De kennis die we hebben, de zorg die we bieden en hoe dat bijdraagt aan de samenleving. Psychische aandoeningen vormen één van de grootste ziektelasten, en als ggz-professionals zetten wij ons elke dag in om die last te verminderen. Dat verhaal mogen we vaker vertellen.’
Dicht bij de cliënt
Ondanks haar nieuwe rol als voorzitter blijft Anne zich ook actief inzetten voor haar eigen cliënten. ‘Ik ben dol op de cliëntenzorg. Ik blijf het bijzonder vinden dat ik iedere dag zo dichtbij een medemens mag staan en verbinding kan ervaren. Daar krijg ik veel energie van.’
Die betrokkenheid neemt ze mee in haar voorzitterschap. ‘Juist die combinatie van werken met cliënten en samenwerken met bevlogen collega’s maakt dit vak voor mij zo waardevol. Dat is precies wat ik ook wil uitdragen als voorzitter.’