Psychomotorische therapie valt onder de noemer non-verbale therapie en is dus anders dan verbale therapieen. Non-verbaal houdt vooral in, ervaren en dan bewust worden van emoties en gevoelens in het lichaam.

We weten dat we alle gebeurtenissen in ons leven ervaren en opslaan in onze hersenen, maar ook in ons lichaam; het lichaamsgeheugen. Bij traumagerelateerde klachten en PTSS zijn de hoofdklachten ook vooral lichamelijk merkbaar.

Soms is het te moeilijk om in woorden uit te drukken wat je voelt en denkt. Middels bewegingsgerichte methodieken en lichaamsgerichte methodieken werken we aan het verminderen van de klachten zodat het contact maken met het eigen lichaam (gedrag) en de omgeving wordt vergemakkelijkt. Voorbeelden kunnen zijn het verminderen van dissociatieve klachten, behoeften en grenzen herkennen, contact leren maken met eigen gevoelens en je omgeving, lichaamsbewustzijn vergroten, verminderen van hyper/hypoarousel, spanning/emotieregulatie en aanleren van stabilisatietechnieken.