Angst en verwachtingen staan in de weg!
Door Roos

Ik kan nog zoveel boeken lezen en begrijp me niet verkeerd, ik hou van boeken, maar er gaat niets boven de eigen ervaring. Dat vormt de mens blijvend, hierdoor verander je steeds. Leven is durven veranderen. Ik weet hoe het is om zonder medicatie te leven. Ik weet niet hoe het is met. Dus kies ik voor wat ik ken, mijn eigen ervaring.

Ik ben gestart met een anti-depressivum, en na een maand kwam Ritalin er bij. Gevolg: twee nachten nauwelijks geslapen. Soms benauwd, duizelig, onrustig, gejaagd, droge mond, hogere bloeddruk, minder hongergevoel, vlakkere emoties (hier had ik wel moeite mee) en veel zweten (‘s nachts en overdag). Maar ik kan me beter concentreren, ben minder snel geïrriteerd, bijvoorbeeld door een saaie klus op het werk. Hele leuke ervaring!! Blijf veel minder hangen in mijn handelingen of gedachten. Na een week de dokterstelefoon gebeld, bang om weer depri te worden. Had last van moeilijk ademen, moest lucht bij happen, duizelig, hoofdpijn, geen zin om iets te doen. Ik kreeg een vaag advies, namelijk "minder maar wat met de Ritalin". Hierdoor werd ik nog onzekerder! Het kwam op mij niet professioneel over. Toen eigen dokter gebeld. Het advies was het antidepressivum te verhogen en de Ritalin te handhaven op de bekende tijden.

De Ritalin kan in het begin als je daarvoor gevoelig bent, angst en depressie versterken. De ademhalingsklachten kunnen daarvan komen. De moeite met slapen en geen zin hebben om iets te doen wijst op een sombere stemming. Ik wil de controle houden en dat levert spanning op. De dokter heeft me wel gerustgesteld.

Het duurt een week voordat de verhoging van het anti depressivum werkt. Even volhouden dus. Ik ervaarde wel de voordelen van de Ritalin. Ik ben mijn dokter dankbaar dat zij met haar bevlogenheid heeft bereikt dat ook wij volwassenen geholpen kunnen worden. Ik voel me veilig bij mijn dokter (heel belangrijk!), zij begeleidt mijn proces nauwkeurig. Ik voel haar betrokkenheid en ik geniet van haar kennis. Door haar ben ik gaan inzien dat als ik de controle verlies er angsten in mij ontstaan. Ik, nee hoor ik ben niet bang. Nooit heb ik dat zo willen zien maar het is een inzicht dat me verder kan helpen. Als ik weet wat ik mankeer dan kan ik leren er mee om te gaan. Zolang ik ontken of me niet bewust ben van mijn angsten, kom ik geen stap verder.

Nu ben ik zo dankbaar dat ik heb doorgezet. Een hele belangrijke doorbraak is toegeven dat ik bang ben. Ik mediteer regelmatig omdat ik mijn geest hiermee tot rust kan brengen. Ik was bang dat mijn intuïtieve kant zou vervlakken. Weer die angst! Maar tijdens zo'n meditatie zag/voelde ik mijn angst en de verwachtingen die ik had t.a.v. de medicatie. Ik besefte dat ik dit moest loslaten. Er viel een grote last van mij af. Nu heb ik ruimte om te ervaren wat de medicatie werkelijk met me doet. Mijn angsten en depressie zijn over, ik voel me veel vrijer en heb veel minder last van bijwerkingen. En wat ik prachtig vind is dat ik me tijdens yoga en mediteren me veel beter kan focussen. Super!

Mijn voornemen is een nieuwe balans te vinden tussen mijn intuïtieve en mijn praktische kant. Beide heb ik nodig, en ik weet dat ik jaren vanuit mijn intuïtie heb geleefd. Puur en alleen omdat ik geen keus had.
Ik wist niet hoe ik het anders moest doen. Het is mijn overlevingsstrategie geworden. Toch miste ik bij de beslissingen die ik nam de vaardigheid om ze op een prettige manier uit te voeren. Dat wil ik graag leren en ik besef dat dit een traject is wat enige jaren in beslag zal nemen. En ik heb er zin in!