Familie en vrienden

De omgeving van een persoon met een eetstoornis lijdt daar evenzeer onder als de persoon met de eetstoornis zelf.
Je ziet dat iemand ongelukkig is en veel afvalt of juist heel dik wordt, en voelt je machteloos.

Ouders zien dat hun dochter geen hap meer eet en nooit meer aan de eettafel verschijnt. Meisjes raken een vriendin kwijt doordat ze niet meer mee wil naar feesten of films. Jongens worden op sport uitgelachen omdat ze niet kunnen meekomen door hun overgewicht.

Herkennen van de eetstoornis

Iemand met een eetstoornis praat hier vaak niet gemakkelijk over en kan het probleem ontkennen. Hij of zij zal het probleem verbergen en ontkennen. Niet alleen tegenover de omgeving, maar ook tegenover zichzelf. Mensen met een eetstoornis vertellen vaak onwaarheden over hun eetgedrag. Hulp zal dan ook niet snel geaccepteerd worden.

Wat te doen bij een vermoeden van een eetstoornis?

Als je vermoedt dat iemand een eetstoornis heeft:

• probeer dan eerst een beter beeld te krijgen van iemands eetpatroon
• praat met hem of haar over wat je is opgevallen, vertel dat je je zorgen maakt en bied hulp
• controleer het eetgedrag niet, dat werkt averechts!
• ga samen dingen doen die niets met eten te maken hebben
• vermijd het praten over eten
• toon begrip
• besef dat hij/zij de kracht mist om er alleen bovenop te komen
• besef dat je weinig aan de eetstoornis kunt veranderen
• stimuleer het zoeken naar professionele hulp
• zoek zelf steun als het je te veel wordt.

Hulp zoeken

Je kunt het beste zo snel mogelijk in actie komen. Een eetstoornis is een ernstige aandoening, die veel leed kan veroorzaken. Neem eerst contact op met de huisarts. Hij kan de ernst van de eetstoornis het beste inschatten. Vraag aan de arts of er sprake is van levensgevaar. En vraag om een verwijzing naar een specialistische behandeling.