Hoe nu verder? In het boek Hulpgids Bipolaire Stoornis (2004) lees ik dat ”de biologische kwetsbaarheid nog steeds aanwezig is, ook al worden de symptomen door medicijnen en psychotherapie binnen de perken gehouden”. Ik moet gewoon altijd opletten. Ergens anders lees ik dat de vooruitzichten voor de gemengde MD-stoornis niet zo gunstig zijn. Wie weet worden er betere medicijnen gevonden. Eén pil voor alle MD- gradaties bijvoorbeeld. De wetenschap staat niet stil. Maar… ik moet gewoon opletten. En bij ‘later’ niet te lang stilstaan en meer van dag tot dag leven.
Trappend door de duinen met hier en daar een shocking pink accentje op mijn zonnejurk en in mijn fietsmand een bakje paarse violen, flitst door me heen: Kon Christa me nu maar zien.“Kijk, dat bedoelde ik nou”, zou ze zeggen.
Antoinette Lindebaum Den Haag 2006
|