Nieuw verleden

Mijn vergeten vervulling
mijn toekomst van toen
zijn mij nooit vergeven
het was niet te doen

er was geen teneinde
en geen rust voorhanden
alleen de storm verbreidde
en een schuldig doem

ik ging op maar kwam niet neer
en leefde als een zondebok
want mijn frêle losbol
ging als een gek tekeer

te hard, geen actie
te diep, geen ziel
geboren of getogen
geaardheid, infantiel

toen kwam de voorste linie
van eerst weer aan het woord
en zo was ik de eerste
die door lijden werd bekoord

ik vleug, voldongen, en kwam neer
en plompaard wist het weer
er is geen rein verleden
alleen van boven, kijkt men neer

dus ik verberg mijn zonden
en lach de beelden weg
van verlossingen in weelde
en vergis me weer


© The Powerpoet
Website

Reageer op dit gedicht